Lütfen bekleyin..

İsmail Şahin

Gökten üç elma düştü...

17 Mart 2014, 00:58

Muhafazakâr sağ, kendi  “ideolojik” tarihinin en büyük zihni krizini yaşıyor.

Türkiye muhafazakârları bu kriz ile ayrışırken bir cinnet halini de birlikte yaşıyor, en kötüsü ise bu hâle toplumu da ortak etmeye çalışıyorlar.

Bir şekilde kavgaya sürüklenen, kazaya kurban giden çocuklarına ağlamak isteyenlerin  “gözyaşı” birliğinden bile rahatsız bir psikoloji toplumu kuşatmaya çalışıyor.

Kırk yıl öncesine bıraktığımızı zannettiğimiz bir ideolojik cinnet, bazılarının çok sevdiği kavramla “nekrofili” , ruhları esir almış, büyüklerin kavgasının kurbanı olmaktan başka suçu olmayan onbeş ila yirmi yaş yelpazesine dağılmış canlar seçim malzemesi ediliyor.

Oniki Eylül öncesi yaşadığımız toplumsal cinnette dahi ölülerimiz seçim meydanlarında, taraftarı “kemikleştirmek” için malzeme edilmedi.

Siyaset, toplumu birbirine düşürmek için bu kadar yırtınmadı.

Ve nihayet, kalabalıklar hiç bu kadar Romalılaşmadı.

Evet. Vicdanımızı yitirme tehlikesiyle karşı karşıyayız. Adı her ne olursa olsun; Burak veya Berkin. Mezhebi ne olursa olsun; Alevi veya Sünni. Mensubiyeti ne olursa olsun; Türkmen veya Kürt, onlar önce insandı ve birilerinin yavrusu idiler.

Peki onları öldüren şey neydi?

Bugün bu çocukların mezarının üzerinde tepinmenizi isteyenlerin çıkardığı kavga değil mi?

Birbirini tanımayan bu iki çocuğu karşı karşıya getirip güya vatan müdafaası yapan prematüre beyin, onların babalarına bakmalı.

Birileri bu canlar üzerinden seçim sonucu tahmini yaparken, onlar  “senin çocuğun, benim çocuğum”  diye birbirlerini teselli ediyor.

İşte Türk budur.

Alevisi, Sünnisi, Türkmen’i, Yörüğü, Kürt’ü, solcusu sağcısı ile  “kederde” birlik olmayı her daim becermiş.

Fırsatçıların hayallerini yıkmayı iş edinmiş bir millet.

Birileri dışarıdan birileri içeriden yıkmaya çalıştığı anda, omuz omuza bu  “dahili ve harici”  bedhahların suratlarına tokat aşk etmeyi her daim becermiş bir millet.

Bunu görmek isteyenler Çanakkale’ye gitsin. 

Çanakkale, meydanlarda ayrıştırılmaya çalışılan milletimizin  “birlik” destanıdır. 

Türk milletinin birliğini “içeriden”  bozabileceğini zannedenler, Çanakkale sırtlarına gidip yan yana yatan civanları görsünler.

Milletin ve memleketin bütünlüğüne  “dışarıdan”  göz dikenler de ANZAK Koyu’na gitsin.

Çanakkale’de herkese mesaj vardır ve her zekâ seviyesinin anlayabileceği açıklıktadır!..

Biri; bu topraklara göz diken dış güçleredir; boşuna yırtınmayın, bu ülkeye saldıranlar gömülür!

Diğeri; içerideki gafilleredir; Bu topraklar onbeş yaşındaki çocukların bedenleri üzerinde kuruldu, onbeş yaşındaki çocukların bedenleri üzerinden bölünemez, ayrıştırılamaz!

***

Haydi iyi bir iş yapalım, bütün bu yaşadığımız tartışmaların, yukarıda şikayet ettiğimiz ayrışmaların ve toplumsal huzursuzluğumuzun sebebini öğrenmek için geçtiğimiz hafta ölüm yıldönümünü idrak ettiğimiz Galip Erdem’e gidelim. 

Merhum bundan kırk yıl önce, bugün canhıraş bir şekilde tartıştığımız, biteviye yazıp çizdiğimiz olayların sebebini  “Ayrık otu ile Çınar”  hikayesinde o kadar güzel anlatmış ki...

“Ayrık otu ile Çınar” , demokrasi ile yönetilen bir çayıra yerleşmek isteyen “ne idüğü belirsiz” bir otu, Çınar’ın  “ Siz, ayrık otunu tanımazsınız. Görünüşüne aldanmayın.

Son derece zararlı bir bitkidir. Aranıza girerse huzurunuzu bozar, kökünüzü kurutur, yaşama hakkınızı elinizden alır”  sözlerine rağmen arasına alan çayır ahalisinin hazin hikâyesini anlatır. 

Hikayede, bir şekilde çayıra alınan ayrık otu, zamanla kendisine ayrılan yer ile yetinmez her tarafa kök salar; herkesi yerinden eder. 

Çayır’ın huzuru kaçar, dostça ve beraberce yaşanılan günler hayâl olur.

Çayırlık artık o canlılığını yitirmiş, çehresi  “ölüm sarısı” na dönmüştür.

Hikayenin sonunda, sözünü kimseye dinletemeyen ulu Çınar, çayır sâkinlerinin haline o kadar üzülmüş, kaybolan saadetlerinin arkasından öylesine ağlamış ki,

 “Ben demedim mi?” bile diyememiş!..

Biliyorum, hepiniz yazıyı okuyunca “çözümlemeler”  yapıp  “ulu çınar şu, çayır şu, ayrık otu şu” tahminlerinde bulunuyorsunuz.

Herkes  “meşrebince ve tarafınca”  bu hikayenin kahramanlığına birilerini oturtacaktır.

İşte hikâyelerin ve Galip Erdem’in hikmeti budur...

Onlar gökten üç elma düşürür ve herkes nasibini alır...

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
197 gün önce
295 gün önce
323 gün önce
400 gün önce
414 gün önce
463 gün önce
469 gün önce
476 gün önce
526 gün önce
547 gün önce
554 gün önce
582 gün önce
589 gün önce
596 gün önce
610 gün önce
617 gün önce
631 gün önce
638 gün önce
645 gün önce
652 gün önce
715 gün önce
736 gün önce
750 gün önce
792 gün önce
799 gün önce
819 gün önce
846 gün önce
883 gün önce
897 gün önce
925 gün önce
932 gün önce
939 gün önce
1023 gün önce
1058 gün önce
1064 gün önce
1107 gün önce
1149 gün önce
1163 gün önce
1190 gün önce
1233 gün önce
1261 gün önce
1275 gün önce
1331 gün önce
1352 gün önce
1471 gün önce
1478 gün önce
1485 gün önce
1492 gün önce
1499 gün önce
1506 gün önce
1520 gün önce
1534 gün önce
1541 gün önce
1576 gün önce
1590 gün önce
1597 gün önce
1604 gün önce
1646 gün önce
1695 gün önce
1723 gün önce
1758 gün önce
1772 gün önce
1793 gün önce


bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=