Lütfen bekleyin..

İsmail Şahin

“Muhafazakâr kesim okumaz”

06 Şubat 2017, 00:19

Girişte mevzuya açıklık getireyim. Başlık bana ait değil, muhafazakâr kesimin önünde saygı ile eğildiği Nuri Pakdil’e ait.

Konuya tekrar döneceğiz.

Bu yazı Mehmet Ocaktan’ın bir yazısından ilham oldu. Ben de Ocaktan ile aynı fikirdeyim, eskiden İslamcılar arada yazar, çizer; edebiyat, felasife, kelam ederler idi.

Ama kadim zamanlardı o zamanlar, geçti gitti…

AKP ile birlikte yazma/çizme işlerinin ekmek olmadığını gördüler, kalemlerini daha ziyade “hakediş” cetvellerine hasrettiler.

Tüketim toplumunu pek bir sevdiler ve nihayet önce eşyayı, sonra memleketi ve nihayet irfanı da tükettiler.

Ama yol yaptık” diyenlere selam ediyorum.

İşbu sebeple Nuri Pakdil’e sarılmış bırakmıyorlar. Çünkü başka yok. İsmet Özel’i ellerinden kaçırdılar, Sezai Karakoç ile zaten baştan beri uzlaşamıyorlar…

Eskiden güzel yazan isimler vardı bu camiada. Herkesin okuduğu türden, üreten isimler.

Mesela Cahit Zarifoğlu, iyi şairdi; güzel adamdı. Hala şiirlerini okurum.  Erdem Beyazıt güzel şiirler yazmıştır. “Ölüm risalesi” geliyor hemen aklıma.

İslamcılık ve edebiyat deyince elbette İsmet Özel’i ayrı bir yere not etmek gerekiyor. Özel, okumuş/yazmış ve tabii ki düşünmeyi “unutmayan” taifesinden olduğu için “hidayete” erip fıkıh, kelam, tasavvufu görünce bu arkadaşların yaptığı şeyin “yaşadığı gibi inanmak” olduğunu anladı, uzaklaştı…

Öğrenciliğimizde “taşları yemek yasak, Waldo sen neden burada değilsin” gibi “protest” kitaplarını okurduk. “Esenlik bildirisi”ni biz bile hıfz ederdik.

Şiirlerini okudukları, Pakdil’in “müsrif” bulduğu Necip Fazıl’ın bu arkadaşlar hakkındaki görüşlerini merak edenler “dosya” serisine baksın.

Cemil Meriç’in “Bu Ülke”sinden başka kitabı ilgilerini çekmez, okurlarsa günaha girebilirler çünkü. Merhum “sol anlamıyor, sağ okumuyor beni” demişti. Bunları görse bir de “yanlış anlayanlar” zümresi eklerdi okurlarına dair.

Sezai Karakoç ki şiirin yaşayan son kalelerindendir. “Mona Roza”sı dilden düşmezdi talebelik dönemlerimizde. “Hızırla kırk saat”i de unutmamak lâzım.

O da sağdır ama Sezai Karakoç’un itibar görmemesi “entelektüel” duruşunu, “fikir” haysiyetini muhafaza etmesindendir.

Hulasa eskiden az da olsa, bir kısmı ithal de olsa vardı İslami cenahta üdeba, mütefekkir.

İslamcıları anlamak için o kadar kitap okudum lakin Nuri Pakdil’le yolumuz kesişmedi hiç. Çünkü klasik dönem (28 Şubat öncesi, hatta 1994 öncesi de diyebiliriz) Türkiye İslamcılığı tarihinde bir izini göremedim. Kendisi o dönem “konuşmaz”, üretirmiş.

Geçen biri yazmış sosyal medyada “Nuri Pakdil denince aklınıza ne geliyor?” diye.

O an düşündüm.

Edebiyat?

Şiirleri var, kısa ve öz. Lakin benim gibi “dışarlıklı” okurların dimağında bir lezzet hissi uyandırmamış ki akılda kalan bir şey yok…

Fikir?

Firavun meselesi ile Türk fikir hayatına getirdiği “açılım”ı inkar etmek mümkün değil!. Açıklaması İslamcıları gözyaşlarına gark etmişti. Bir kitap listesi var Pakdil adına lâkin dikkatimizi çekmemiş.

 

Bir de kendisini neredeyse 20. yy’ın en bilge adamı ilan edecek olan muhafazakârlar hakkındaki hükmünü hatırlıyorum: “Muhafazakâr kesim okumaz, edebiyatla ilişkisi yoktur.”

 

Bu hüküm üzerine bir şey yazmaya gerek kalmıyor aslında, en hafif tabirle okura karşı “nezaketsizlik” içeriyor.

 

Sonuç olarak…

Pakdil, İslamcılığın iktidar çağını temsil eder.

İslamcılık o kadar dünyevileşti ki olanca politik duruşuna rağmen, bir kesim Pakdil’de “saf düşünce” ihtiyaçlarını gidermeye çalışıyor.

İslamcı siyaset ise “pi-ar” aracı olarak kullanıyor Pakdil’i. Devlet yetkililerinin ziyareti, ne için verildiği belli olmayan ödüller bu “pi-ar”ın parçası.

“Müsrif” olduğunu iddia edip “elindeki imkânları kullanmamakla” eleştirdiği “Necip Fazıl” adına verilen “saygı ödülü” bunlardan en garibidir.

Nuri Pakdil bugün İslamcı siyaset açısından politik bir figürdür, o kadar.

Üstelik kendisini “muhafazakâr” değil “devrimci” sayan, “edebiyatla ilişkileri yoktur” sözü ile şiirlerini okuyan muhafazakârları aşağılayan, “beni Marksistler okur” sözleri ile bu durumdan haz aldığı hissi uyandıran bir figür.

Siyasetin “üzerinde” değil siyasetin bir “parçası”, enstrümanı haline dönüşmüş bir figür…

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
10 gün önce
24 gün önce
72 gün önce
79 gün önce
136 gün önce
157 gün önce
164 gün önce
192 gün önce
198 gün önce
205 gün önce
219 gün önce
226 gün önce
240 gün önce
247 gün önce
254 gün önce
262 gün önce
325 gün önce
346 gün önce
359 gün önce
402 gün önce
408 gün önce
429 gün önce
456 gün önce
492 gün önce
507 gün önce
534 gün önce
541 gün önce
549 gün önce
632 gün önce
668 gün önce
759 gün önce
772 gün önce
842 gün önce
870 gün önce
884 gün önce
940 gün önce
1080 gün önce
1088 gün önce
1094 gün önce
1101 gün önce
1108 gün önce
1116 gün önce
1130 gün önce
1143 gün önce
1151 gün önce
1185 gün önce
1200 gün önce
1207 gün önce
1214 gün önce
1255 gün önce
1305 gün önce
1332 gün önce
1368 gün önce
1382 gün önce
1403 gün önce
bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=